Home

                       b 017

Welkom op mijn website

Op deze site worden mijn dubbele boekenleggers aangeboden, deze zou ik graag willen ruilen voor andere exemplaren. Ziet u een boekenlegger die u graag wilt ruilen? Neem dan contact met mij op.

Een bladwijzer of boekenlegger is een hulpmiddel om bij te houden waar iemand is gebleven tijdens het lezen van een boek. Wanneer het boek tijdelijk wordt weggelegd, wordt de bladwijzer tussen de bladzijden gelegd, zodat het later weer opengeslagen kan worden op de plek waar men was gebleven, en verder kan lezen.
De meeste boekenleggers zijn van rechthoekig dun karton en papier en soms van leer. Er zijn ook exemplaren van textiel, plastic, metaal en zelfs van hout. Het formaat kan sterk verschillen. Bladwijzers kunnen ook bij gebonden boeken bestaan uit een lint dat aan de rug van het boek vast zit, zodat het altijd bij de hand is. Uiteraard kan men ook snel zelf een bladwijzer maken van een stukje afgescheurd papier.

Veel plezier, Willy

Welcome!

I collect and exchange bookmarks with people all over the world. Click here if you want to see a part of the bookmarks I want to exchange. Please send me an e-mail if you see something you like, maybe we can exchange some bookmarks.

Greetings, Willy

 

El Greco   (Domenikos Theotokopoulos)  1541-1614

Na een opleiding op Kreta in de kunst van de iconen reisde El Greco naar Rome, waar hij studeerde onder Titiaan. In 1577 emigreerde hij naar Toledo in Spanje, waar hij zijn grootste hoogte bereikte.

el-greco-1

1) Drie eenheid  2) De tranen van de Heilige Petrus  3) De Heilige familie

Hij was erg geliefd onder hoogwaardigheidsbekleders en schilderde vooral religieuze werken en portretten. De schilderijen van El Greco onderscheiden zich door de langgerekte vormen en de expressieve kleuren.

el-greco-2

4) De onbevlekte ontvangenis  5) De begrafenis van Graaf Orgaz 6) De doop van Christus

El Greco staat in de kunstgeschiedenis bekend als een van de spectaculairste kunstenaars ooit. Hij maakt furore met enkele altaarstukken, maar voldeed
al snel niet meer aan de verwachtingen. Waarschijnlijk was hij zijn verstand kwijtgeraakt, meende men tot ver in de negentiende eeuw. Anders waren zijn bizarre, langgerekte figuren niet te verklaren.
Vanaf 1860 werd hij herontdekt. Impressionisten als Manet en Degas namen
het initiatief. Picasso en Kandinsky zagen hem als een van de belangrijkste voorlopers van hun eigen baanbrekende kunst. Zo groeide El Greco in korte tijd uit tot aartsvader van de avant-garde. Het is deze combinatie van altaarstukken-schilder en wegbereider van de moderne kunst die El Greco uniek maakt in de kunstgeschiedenis.

 

De danseressen van Edgar Degas (1834-1917)

degas

Edward Hopper 1882-1967

Hopper creëert in zijn schilderijen een onwerkelijke, desolate sfeer. In veel van zijn schilderijen heerst een psychologische spanning. De mensen op zijn schilderijen zijn nooit gelukkig. Ook wekken de schilderijen een gevoel van “samen maar toch alleen” op. Als men het gehele oeuvre van Hopper overziet kan men concluderen dat in het overgrote deel van zijn schilderijen de isolatie van het individu centraal staat. In zijn schilderijen wordt zelden contact met een ander persoon gelegd, zelfs al zijn er meerdere personen in het beeld aanwezig. Geen van hen is in contact met een ander.De figuren in de werken van Hopper zijn vaak voor of achter een raam geplaatst wat het isolement compleet maakt, er is wel een buitenwereld, maar daar maakt de persoon geen deel van uit.

edward-hopperNew York Restaurant (1922)

edward-hopper-1Compartment C Car 293 (1932)

edward-hopper-3Office at Night (1940)

edward-hopper-2Nighthawks (1942)

 

 

  500 jaar Jheronimus Bosch.

De lakenmarkt

De Lakenmarkt in ’s Hertogenbosch.   Het huis “In den Salvatoer” waar Jheronimus Bosch woonde is het zevende huis van rechts. Ca. 1530.

b 005b 006

De tuin der lusten, deze sierde eens de Grote Zaal in het paleis van de Graven van Nassau in Brussel)

Jheronimus Bosch (ca.1450-1516) was een laatmiddeleeuwse schilder die tijdens zijn leven al grote bekendheid genoot  door zijn fameuze schilderijen waarop hij helse taferelen met gedrochten, monsters en duivels afbeeldde.

b 007b 004b 003

(De tuin der lusten)

Jheronimus Bosch, de naam waarmee hij sommige werken signeerde, heette eigenlijk Jheronimus van Aken.  Zijn voorouders, afkomstig uit Aken, vestigden zich als schilders in Nijmegen. Bosch’ grootvader, Jan van Aken, trok  naar ’s-Hertogenbosch om daar het schildersvak uit te oefenen.  Van vader op zoon zetten de Van Akens de familietraditie hier voort. Vermoedelijk werkten meerdere familieleden in één schildersatelier.

b 008( De tuin der lusten)

Als zoon van Anthonis van Aken, ontwikkelt zoon Jheronimus  in zo’n werkplaats  zijn genialiteit in het verbeelden  van de religieuze strijd tussen het goede en het kwade.

Door zijn huwelijk met de welgestelde Aleid van de Meervenne en zijn lidmaatschap van de Lieve Vrouwe Broederschap als  gezworen broeder,  verhoogde Bosch zijn maatschappelijke status en behoorde hij voortaan tot de stedelijke elite van ’s-Hertogenbosch.  Hij woonde en werkte in een groot huis aan de Bossche Markt. Jheronimus Bosch schilderde in opdracht van voorname burgers  en  van adellijke personen.

b 010( Aanbidding der Koningen)

Over het leven van Bosch is nauwelijks iets bekend: er zijn geen brieven, geen eigentijdse portretten en nauwelijks documenten waaruit iets biografisch  is op te maken.

b 009( De verloren zoon)

Op 9 augustus 1516 vindt de uitvaartdienst van Jheronimus Bosch plaats in de kapel van de gezworen broeders in de Sint Jan. Na zijn dood blijven zijn verbeeldingen tot ver in de 17e Eeuw razend populair en honderden navolgers kopiëren er lustig op los en signeren zelfs met Jheronimus Bosch.

b 013 (detail: De Hooiwagen-drieluik)                                            

b 012(detail: Heremieten-drieluik)

b 014b 016b 015

(details: De verzoeking van de Heilige Antonius)

Deze boekenleggers  van Jeroen Bosch zijn uitgegeven door boekhandel Adr. Heinen uit Den Bosch.

 

vogels 001               b 011Afbeeldingen  van kleine monsters op  Hollandse                                                                   tegeltjes .De eerste 3  zijn te vinden op het drieluik                                                                “De tuin der lusten” en de laatste op het doek                                                                ”Het laatste oordeel”.

 

boek en boekenlegger              boekenleggerdetail van boekenlegger

Frans boek met boekenlegger en een Belgische boekenlegger met een detail van “De Tuin der Lusten”.

puzzle Jheronimus Bosch                              Kruisdraging

Spaanse puzzel, “de  Goochelaar”                                             Duitse bkl. “de Kruisdraging”

                                                                                                   

                                                                                                           

                                                              

 

 

Wilm Wouters ”Volendams meisje met bal”

Wilm Wouters

 

Franse puzzel boekenlegger

Puzzle France

Etude de Femme van Alfred Stevens, een Belgische portret schilder.

 

Jan Wolkers (*26 -10- 1925 -† 19-10-2007)

Jan Wolkers

Jan Wolkers, schrijver, beeldhouwer en schilder.  Zijn bekendste boeken: Kort Amerikaans,Turks fruit, Terug naar Oegsgeest en Walgvogel.

Jan Wolkers  (achterkant)

Het huis aan de gouden bocht. (met boekenleggers)

Het huis aan de gouden bochtLa casa de las miniaturas

De 32-jarige Britse Jessie Burton bracht in 2009 voor het eerst een bezoek aan Amsterdam en was gelijk verliefd op de grachten en herenhuizen. Wandelend door het oude centrum vormden zich in haar hoofd de eerste ideeën voor een roman die zich af zou spelen in deze prachtige omgeving. Ook het poppenhuis van Petronella Oortman, een van de hoogtepunten van de collectie van het Rijksmuseum, sprak erg tot haar verbeelding. Ze verwerkte haar research tot een indrukwekkende historische roman waarin ze een prachtig portret van Amsterdam in de Gouden Eeuw schetst..

Sisi, kaart met boekenlegger.

 

Elisabeth Amalie Eugenie in Beieren (München, 24 december 1837 – Genève, 10 september 1898) was hertogin in Beieren en prinses van Beieren uit het huis Wittelsbach en later – door haar huwelijk met keizer Frans Jozef I – keizerin van Oostenrijk en vanaf 8 juni 1867 tevens koningin van Hongarije. Ze is algemeen bekend onder haar bijnaam Sisi, zoals haar familie haar noemde.

 

5 Boekenleggers met op de achterkant recepten van Hollandse historische gerechten.

Jan Steen

“Het gebed voor de maaltijd” van Jan Steen (ca. 1663) toont de belangrijkste maaltijd van de dag, het noenmaal. Het gezin eet bonen en een schotel pastinaken en wortels.

Omstreeks 1500 groeide de aandacht voor tafelmanieren. De Rotterdamse humanist Desiderius Erasmus nam in De beleeftheidt der kinderlijcke zeden (1530) een aantal gedragsregels op. Kinderen dienden met gewassen handen aan tafel te komen en met een servet hun mond af te vegen alvorens een slok te nemen. Het was niet netjes schaal of bord met de vingers leeg te maken, laat staan het serviesgoed schoon te likken!

Het waren overigens alleen de hogere kringen die zich in de 16de en 17de eeuw druk maakten over tafeletiquette. Burgers en boeren aten nog tot in de 18de eeuw uit een gemeenschappelijke schotel en dronken uit één beker. Buitenlanders keken er van op dat Nederlandse mannen tijdens het eten hun hoed ophielden, en niet schroomden aan tafel te boeren, winden te laten, veel te drinken en te roken.

In de loop van de 18de eeuw echter begon ook de burgerij zich te houden aan de tafelmanieren van de elite. Het werd mode te eten van een eigen bord, elke disgenoot een glas te geven en bij het eten een vork te gebruiken. De hand had als eetgerei afgedaan; het mes verloor zijn scherpe punt omdat vlees, eenmaal in stukjes gesneden, voortaan aan de vork kon worden geprikt.

Langzamerhand kreeg de tafel een nieuw aanzien, zeker na de komst van het eetservies, met borden, soepborden, schalen, sauskommen, soepterrines en een aardappelschaal. De elite nam eind 18de eeuw bovendien afscheid van de overvloedige maaltijden als statussymbool. De burgerij daarentegen bleef een rijk voorziene dis nog lange tijd beschouwen als een teken van welvaart.